İmkansızım Şiiri - Merve Yılmaz 3

Gecenin bir yarısı yine seni düşündüm
Adını anmadan içimden geçirdim.
Sen başka bir evin ışığında uyurken,
Ben kendi karanlığıma seni çizdim.
Biliyorum senin bir hayatın var,
Ben o hayata sığmayan tarafım.
Sen bakınca gözlerime,
Aşkım her şeyden büyük sanıyorum.

AMA ŞİMDİ...

Sen benim imkansızım,
Dokunamadığım yangınım.
Başkasına ait kalbinde,
Kendimi aradığım yürek sızım.
Sen benim imkansızım,
En güzel günahım, yarım kalanım.
Seni sevmek kaderimse
Ben aşkta çaresiz yananım.

Tam git diyeceğim sana,
Gözlerin kurşun gibi karşımda.
Bir ömür unutmaya çalışsam da,
Kalbinin sesi karışıyor kalbime.
Sana kızıyorum kendime de,
Bu aşkı neden susturamıyorum?
Her kal deyişinde tökezliyorum.

AMA ŞİMDİ...

Sen benim imkansızım,
Dokunamadığım yangınım.
Başkasına ait kalbinde,
Kendimi aradığım yürek sızım.
Sen benim imkansızım,
En güzel günahım, yarım kalanım.
Seni sevmek kaderimse
Ben aşkta çaresiz yananım.

Sen benim imkansızım,
Ne tamamen benim, ne başkasının.
Belki bu aşk hiç yaşanmayacak,
Ama sen,
Benim içimde hep yaşayacaksın.
İmkansızım...
Adını söyleyemediğim sevdam.
Sana sarılamadığım her gece,
Hasretinle yanacağım....