Gözlerin,yılların hüznünü
Gülüşün,kalbinin saflığını
taşımış bana
yaşanmamış gençliğinden
umut ile ölüm arası yolculuklarda
papatya kokuları sarmaşıklara
------------------bulanmışken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Muhteşem... Buram buram hüzün kokuyor şiiriniz. Okurken çok duygulandım.Yüreğinize sağlık Sayın ÇINAR...
Sevgi inanmaktır...tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta