İmkansız 2 Şiiri - Bekir Cıla 2

İmkânsız 2
Bilginim deyip övündüm duydu muallim veli
Döğüp ağlattı gözümü silmek imkânı mı var.
Günlerimi zulmet etti gecemi kabr azabı
Kaybettim o an yolumu bulmak imkânı mı var.
***
Nere gittiğim bilmedim bildim gözüm açılmaz
Bir diyara uğradım ki akla kara seçilmez
Bir diyara uğradım ki simü zerden geçilmez
El uzatıp zerresini almak imkânı mı var.
***
Bir meclise uğradım ki başlara ak bağlarlar
Bir meclise uğradım ki odda özü dağlarlar
Bir meclise uğradım ki gece gündüz ağlarlar
Her birinin merakını bilmek imkânı mı var.
***
Bir meclise uğradım ki benden korkup kaçarlar
Bir meclise uğradım ki ballı bade içerler
Bir meclise uğradım ki hep kanatsız uçarlar
Öyle yüksek mertebede olmak imkânı mı var.
***
Bir mekâna uğradım ki Bekir terle boğulmuş
Bir mekâna uğradım ki dallar yere eğilmiş
Bir mekâna uğradım ki bu dünyada değilmiş
Her gelen gider oraya gelmek imkânı mı var.
Pir Bekir Cıla 1992