Sıkıyor cendereler, şu ruhumu gaddarca!
Binlerle lanet iblis, hançer sokar hunharca.
Hayat denen meçhulün, korunması ne zormuş,
Dost sandığım nice kul, diyor; “onu hor harca! ”
Bir teselli arar kalp, huzur, sükûn verecek,
Akıl muhtaç mürşide, her gerçeği görecek.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta