Uzandık olanca gücümüzle iyiye güzele
Sığdırdık sevgileri fuzuli bir gazele
Vardan öte bir varın hasreti sardı içimizi
Zaman geçti biz yoklarla avuttuk kendimizi
Kararan dünyanın gül kokulu bahçesine
Bir sevgi bıraktık okunsun diye bir keresine
Sevgi bitti, çünkü kimse yetişmedi vadesine
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta