Bir kalenin başına çıktım .
Bir tefekküre,Umman’a daldım.
Düşündüm;
Senenin ihtiyarlığı,benim ihtiyarlığım.
Bu vahşette ne yapacağımı şaşırdım .
Bir Nur bir teselli aradım.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Aynen öyle Furkan kardeşim. Yalnız, "pir-nur" diye aktardığınız kelimenin doğrusu "Pür-nur" olması lazım.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta