Küçükken
babamın tesbihinin imamesi andırırdı imamı
Biraz büyüdüm bu ezan oldu
Sonra selaydı
En son hatırladığımda imam,
hepimizden sonra babamın mezarının başında kalandı.
Yalvardım ona
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta