Küçükken
babamın tesbihinin imamesi andırırdı imamı
Biraz büyüdüm bu ezan oldu
Sonra selaydı
En son hatırladığımda imam,
hepimizden sonra babamın mezarının başında kalandı.
Yalvardım ona
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta