İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Yoksulluk yolumu kesti
Yalnızlık belimi büktü
Hastalandım beni yıktı
Çare nedir arıyorum

Garip yaşadım yoruldum

Çaresiz kalmak nedir bilirmisin bilmek için
Yaşaman bire bir tecrübe etmen gerekir
Tecrübede etsen anlatmak imkansız

İmkansızı nasıl anlata bilirsin ki anlatamazsın
Ayaktaysan kimseyi elinden geldik kadar yine

Çaresiz olduğumu biliyorum ne yapacağımı bilemiyorum

Mümin kimdir münafık kim seçilsin
Yetiş Mehdi dedim çabuk gel yetiş
Ezen kimdir ezilen kim bilinsin
Yetiş Mehdi dedim çar günü geldi

Sözde inanırlar merhamet yoktur

Çok okuyanlar bilmezler sadece bilenler bilirler

Çok okumak önce bilmek için okunmalıdır neyi
bilmek onu bilmek onu anlamak olmalıdır ne
kadar anladıysan o kadar bildin demektir gerisi
yüktür kendini yüceltme hastalığıdır

Koydun beni ıssız çölde
Boşluktayım bir sen varsın
Çöl ben isem mihman sensin
Ben yerle bir bir sen kaldın

Yol almak için tarihi geçmiş bayatlamış yoları
çöpe atmalısın

Bu dert beni öldürecek
Keşke öldürse kurtulsam
Ne öldürür ne yaşatır
Süründürür süründürür

Bana göre sanki cehennemdeyim
Başka bir cehennem göremiyorum
Yüreğimde yanar tütünsüz ocak
Nedendir niçindir çözemiyorum

Ele geniş dünya hep bana dardı

Yok ise başka bir çözüm
Çözüm üreteceksin çözüm
Bulacaksın benim izim
Çözüm arayacaksın çözüm

Konuşacaksın söz ile