İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Hayattan Nefret ediyorum nefret etmemeye çabaladım
fakat yüklendikçe yüklendi cin çarpmışa döndüm ne
yapacağımı bilemiyorum

Hayattan Yaşayarak Aldığım Dersler 1

Konuşmanın anlamsız olduğunu düşünüyorum yararını göremedim
Bu güne kadar konuşmanın yararından çok zararını gördüm ve sustum
Yedi kat yerin dibine indim ve çıktım duyan gören oldu mu hayır olmadı
Cehennemi dünyada yaşadım göründüğüm halde cehennem görünmedi

Hakikat deneyle ölçülebilir bir varlık değildir

Hakikat ı ancak perdeleri kaldıranlar görür ve bilir

Hakikat hem görünür hem gizli olan görünmeyendir

Herkes kendini över onu gören bilen bulunmaz

Hakikat birde sen kimsin

Biri gördün mü anlat anlata bilirsen

Hayat tek bir amaç için yaşamaya değer gerisi boştur

Hayat vurdu bana ağır yükünü
Gayrı taşıyacak hal bırakmadı
Bütün hayallerim elimden aldı
Gayrı yaşayacak hal bırakmadı
***
Düzenim bozuldu ayarım kaçtı

Hayat yordu beni tükendim bittim
Gayrı bu dünyada gözüm kalmadı
Ne bir gün görmüşüm nede gülmüşüm
Güldürmedi kader kime ne deyim
***
Hayat bir çileymiş yaşadım gördüm

Dert verip de derman aradan sensin
Bunca mahlukatı yaratan sensin
Kendini gizleyip aradan sensin
Ben seni bulmuşum haydar dönmezem geri

Ses verirsin bin bir perde ardından

Kendimi bildim bileli hep elimi taşın altına bile bile
koydum ve yıllarca ezildim üzüldüm kimse fark etmedi

Bilen sadece O idi ve cevap geldi dedim tamam çilem
bitti sevindim hayır asıl görev şimdi başlıyor dediler

Hayır, eken şükür biçer
Hakikat yoluna düşer
Şer eken pişmanlık biçer
Şeytanın yoluna düşer

Hayır, eken insan olur