İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Vicdansıza kahpelere güvenme
Her ne söyler ise sakın inanma
Onların peşine düşüp dolanma
Onlar seni yarın hemen terk eder

Güzel söz söylerler çok konuşurlar

Huzur bulamadım ben bu dünyada
Kahreder dünyadan böyle giderim
Kime küsem kime ben ne söyleyim
Kahreder dünyadan böyle giderim

Eskidendi benim genclik yıllarım

Yıllar yılı bu zindanın içinde
Kahroldum ben yana yana bilen yok
Günlerim ay oldu aylarımsa yıl
Kahroldum ben yana yana bilen yok

Bir mayıs da emekciyi ezenler
Kendi senaryosunu yazıp düzenler
İşçiyi sömürüp derisini yüzenler
Zulüm yapanlarda inanç mı olur

Bunca kahrı bunca derdi
Bilmem niçin çekiyorum
Elimden bir şey gelmiyor
Kahroluyor şaşıyorum
Nehir olup taşıyorum

Bütün kâinat bir handır
İçindekiler tek bir candır
Bundan ötesi bir zandır
Candan öte bir şey mi var
***
Bütün insanlar hep birdir

Halkı yöneten insanlar güvenilir olmalı
Ne söz verdiyse sözünde durmalı
İnsanlara bir can olarak bakmalı
Çünkü bütün evren bir candır

Halkı yönetenler hakkı bir bilmek

Hayattan dersini alan kimseyi düzeltemeye kalkmaz
o kendini düzeltemeye bakar

Kainat bir okuldur doğduğumuzda okula başlamışız
demektir

Kainatın düzenini çözenden sonra yaşaması zulümdür
Her gün bildiğin oyunun tekrar tekrar oynaması sıkıcı
ve ölümden bin beter olandır

Güçlüye hesap soramazsınız güçlüye gücü sizler
verdiniz


Güçlü gücü yalnız kendi elinde tutar dilediklerini
ezer dilediklerini yaşatır