İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Hakka teslim olanların kelle daima koltuktadır
Onlar Hakkın rızası için ölmeden saten ölmüştürler

Gerçek ölümse onlar için düğün bayramdır kurtuluştur
Gerçek dosta Allaha kavuşmaktır

Bir gün bu dünyadan göçüp giderim
Ben gittikten sonra ağlamasınlar
Ağlayanlar kendi haline ağlar
Hiç kimse ellere ağlamaz imiş
***

Bir fayda görmedim bahardan yazdan
Bahar gelse ne olur kış gelse n olur
Ben her zaman zemheride yaşadım
Faydasız bahardan kıştan bana ne
***
Gönül dünyam acılarla kavrulmuş

Fazla mal insanı insanlıktan çıkarır

Az mal dar geçimse insanı delirtir

Aza kanaat edebilenler sürekli alın
terinden hayatta kalmaya çalışanlar

İnsanları ölç biç gereğinden fazla yaklaşma tikenlerinin
sana batmasına fırsat verme

Bilmiş olunuz ki fazla yüz verilenler şımaracaklardır
şımardıklarında sizlerse onların eza ve cefalarına
katlanmak zorunda kalacaksınızdır

Dünyaya gelmişim bilmem ki niçin
Hep açılar çektim ben için için
Dünyaya gelmek mi bilmem ki suçum
Dünya benim feleğimi şaşırdı

Yıllarca çalıştım yaşamak için

Bende bu dünyaya geldim geleli
Ne baharım belli ne kışım belli
Dert ile kasefet bırakmaz beni
Bilmem bu feleğin derdin ne benle

Yüce dağlar gibi boranım gitmez

Yaşam hayat değil bıkmışım gamdan
Sıkıştırır durur dertler her yandan
Her ne yapsam bir şey gelmiyor elden
Feleğin çemberinde sıkıştım kaldım

Feleğin hışmına uğrayamayanlar konuşurlar
uğrayanlar ise çoktan kendilerinden geçmiştirler

Feleğin hışmına uğrayanlar için zaman mekan kavramı
aradan kalkmıştır sen ben yok olmuştur ızdıraplar içinde inleyen sadece bir ruh kalmıştır sen kendi derdindesindir fakat istesen de anlatamazsın o hali zorunlu olarak yaşarsın işte cehennem dedikleri tamda budur kimsenin görüp bilemediği gördüğü halde anlayamadığı halin adıdır
cehennem

Ben güçlüyüm sarsılmaz yıkılmazım sanırsın
Öyle bir sarsılır yıkılırsın ki feleğini şaşırırsın

Bunca yaşanılan olaylardan sonra sanmayın ki
Yaşıyorum diriyim aslında ben doğarken ölmüşüm
Dirilmek istesem düzen ve gidişat beni daha da