İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Bilmeyenler beni görür bilenlerse bende ki seni görür
seni görenler bendeki beni hemi-de kendindeki beni
öldürmüş olur bir tek sen kalırsın

Bilenler susar bilmeyenler konuşurlar bilmeyenler
bildiğini sanırlar

bir şeyler ezberleyenler ezberlediklerini sana
satarlar onlar dünyalık elde ederler sense kurtuluş
beklersin

Bilmeyerek istemeyerek kendimi dünya denilen
mağara da buldum mağaraya atan sendin

Süresi dolmuş yapılardan bir bir koparıldım

inandığım inancın inanmış olanlarının inançsız
olduklarını yaşanılan olaylarla içlerinin dışa yansıması
ile öğrenmiş oldum

İnsan rezil bir varlıktır bir birlerinin etini yerler
ve bizler üstün varlıklarız derler

üstün olan nedir sormazlar sorgulamazlar asla
onlar rahat yaşam adına bir birlerini katlederler

Sıkılmışım hayat senden
Bir değişim istiyorum
Nasıl olur ben bilemem
Bir değişim istiyorum

Tat vermez oldu hayatım

Önü sonu bulunmaz bir denizde
Akıl sır ermedik hallere düştüm
Ben kendi halimde okur yazarken
Akıl sır ermedik hallere düştüm

Dünyamı yıkıcı insan mı yıkar

Sana yalvarırım şahların şahı
Benim bu derdime bir derman eyle
Bilirim her derdin dermanı sende
Benim bu derdime bir derman eyle
***

İnsanların dostluğuna güven olmaz dost edinmeye
çalış fakat Allah-tan başkasına güvenme

Dünyada dostluklar çıkar üzerine kuruludur çıkar
bittiğinde dostluk da bitmiştir

Gel benim canımı sıkma
Durduk yere beni yıkma
Benim derdim baştan aşkın
Birde senle uğraşmayım

Bir şeyden haberin yoktur