Gel!
Tükenme vakti geldi yalnızlıkların.
Sensizliğin yankısı,
boşluğa hapsoldu.
Kimsesiz kaldı geceler..
Aşk sentezleyen metabolizmamın üzerinde
Sen reaksiyonları son evresini tamamlıyor.
Çok değil,az zaman önce
İktidarsızlıktan yetersiz kaldı ihanet..
İlkerGelik
Sandalyeyim ben,
Zifiri karanlık odanın ortasında duran.
Aynalıktaki çekmeceyim ben,
Gereksiz herşeyin tıkıştırıldığı çekmece.
Vazoyum ben,
Masanın üzerinde işe yaramayan,süs.
Sokak çocuğuydu hayallerim,
onun kadar sefil,onun kadar yalnız
Ve onun kadar piç...
Elimi cebime attığım an gibi boş umutlarım.
Yerden sevgi toplayacak kadar aç,
Dün gece,
beraber uyuduğumuz yatağın,çarşafını kanatmışsın..
Yastık niyetine kullandığın omzumun üzerine,
kan atmışsın..
ağarmaya meğilli saçlarından dökülen,
Telaffuz bile etmiyorum varlığını,
Eş anlamısın diye,aşk'ı bile anmıyorum.
sevmekmi? haşa..
Benimkisi sadece,aşırı dozda yalnızlığa verilen tepki reaksiyonu.
Kitlendiğim için derinlerine,
Kirpiklerine erişmezdi ellerimde büyüttüğüm gözbebeklerin.
Yeni alınan bir silgidir aşk,
Kullanırsın ama sonunda ya kaybolur,
Ya da küçük parçalar haline getirip arkadaşa fırlatılır.
Sonunu göremezsin asla.
Rakı bile senin kokun kadar iğrenç geliyor artık.
Yaptığım her eylem sıkıcı, en az sen kadar..
Yediklerim zıkkımın kökü.
Karalamalarım gereksiz,senin olduğun kadar.
Sigaram dumansız,
Al eline geceyi,
Yokluğunu kafama sık.
Sıkılma ama,
öldürmezse,süründürür..
Dualarımı duysa Tanrı,
ellerini,ellerime sürdürür..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!