Hayale hasret gönüller yansın.sönmesin ateşinde közler.
Kafeste bülbül gibi,kapılarda maşukun hayalini gözlesin.
Umudun sarmaşığında dolanınca,gökyüzünde mevsimler,
Bir hayale mahkum aşka aldanan,keskin zaman neylesin.
Arzularının kürek mahkumu olana,rüzgar verir mi fayda?
Nafile turlarında boğulur,gönlündeki küçücük ummanda.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta