Yalnızlıktan bıktım artık usandım
Sana gönül verdim söyliyemedim
Acı çektim, ağladım da utandım
Hiçbir kula aşığım diyemedim
Mecnun gibi çölde buldum kendimi
Leylâ mısın, belâ mısın, nesin sen? ...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




yüreginiz umut kalbinder sevgi hic bir aman eksilmesin
yüregine saglık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta