İlk Tat Şiiri - Cüneyt Güzeliş

Yağmur dindi;
Rüzgâr gitti;
Anılar temizlenen sokaklara indi;
Yaşamın tadını almaya başlayan bir çocuk geldi, ilişti;
Yamaçtaki patikaydı çeken ikimizi;
Salyangozlar, labadalar, kuş konmazlar da katıldı bu yolculuğa;
Toplayalım diye baktılar, sarkık kulakla yalnızlığımıza;
Yok hayır, karnımız doysun diye değildi anılar;
Onlar doğayla baş başa olmanın ilk tatlarıydılar.