Yağmur dindi;
Rüzgâr gitti;
Anılar temizlenen sokaklara indi;
Yaşamın tadını almaya başlayan bir çocuk geldi, ilişti;
Yamaçtaki patikaydı çeken ikimizi;
Salyangozlar, labadalar, kuş konmazlar da katıldı bu yolculuğa;
Toplayalım diye baktılar, sarkık kulakla yalnızlığımıza;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta