İlk Mevsimin Çiçekleri Şiiri - Kasım Kob ...

Taze yollar, emek bekler yürekten,
Geçmiş vakti silerek, adım attım,
Kabahattir, sızılarla boğuşmak,
Hasret yükü, ağır gelir solukta.
*
Tüm bağları, kesip attım derinden,
Hatıralar, uzaklaştı ufukta,
Mazi ile, ipi kestik tümüyle,
Hayretlerde yüzüyorum şüphesiz.
*
Umut dolu, sabahlarda uyanıp,
Nefes almak, güç veriyor ruhuma,
Aydınlıklar, yavaş yavaş geliyor,
Gözyaşını, kuruttular derinde.
*
Korku dolu anılar, geri gelmez,
Adım adım, ilerliyor yolculuk,
Bahar yeli eser, ferah ovadan,
Yarınların, müjdesini beklerim.
*
Soğuk kışlar, gerilerde yok oldu,
Güneş doğar, aydınlatır yolumu,
Toprak sürer, yeşerecek tohumlar,
Fırsat gelir, onarmaya ruhumu.
*
Temiz sayfa, açıldıkça güleriz,
Ufka doğru, süzülürüz sevinçle,
Rüzgar eser, yelkenleri doldurur,
Aşka varan yolu bulduk, hevesle.
*
Gökyüzünde, bulutlardan ışık var,
Yıkık dökük, inşaları yaparız,
Gök kuşağı, renk katıyor yüzüme,
Talih güler, mutluluğa varırız.
*
İlk mevsimin, çiçekleri açıyor,
Dört taraftan, kuş sadası duyulur,
Şarkılarla, kutluyoruz sabahı,
Devam eder yolculuklar, coşkuyla.