Ben ilk kaybedişimde anladım,
Her şeyin, her an kaybedilebileceğini.
O andan sonra
Hiçbir şeyi kaybetmekten korkmadım.
Var olan her an gidecekmiş gibiydi,
Aynı zamanda hiç gitmeyecekmiş gibi...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta