Çekilesi bir dünya istedim. Fakat bana çok ağır geldi, çekemedim.
Dünya ile beraber yuvarlanıp gitmek için mutlu olmak gerekirdi.
İnsan ancak tebessümüyle ikna ederdi... İkna eden, olan kazanandı.
Yenilikleri gülerek karşılardı, ne güzel bir ütopya, bu ben olmalıydım.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta