Ilk Defa Şiiri - Hakan Gümüş

Ben içimde büyüttüğüm sessizliğin gürültüsüne yenildim
dışardan bakınca hayat
içerden bakınca bir enkaz

Herkes kendi yarasını saklama derdinde
ben kanayan tarafı büyüttüm
zaman dedikleri şey
sadece alışmayı öğretir
iyileştirmez

Ben iyileşmedim hiçbir şeyden
sadece üstünü örttüm
ben içimde büyüttüğüm sessizliğin gürültüsüne yenildim
dışardan bakınca hayat
içerden bakınca bir enkaz

Altında kalan ne varsa
zamanla çürüdü
koku yapıyor içimde
adı konmamış çöküşler
tam olmak bir ihtimaldi

Ben ihtimallerden düştüm
yüzümde taşıdığım sakinlik
içimde kopanların makyajı
kimse görmedi
görülmek de istemedim

Içimde bir yer
sürekli aynı yerden kırılıyor
onarmayı denemedim
alıştım

Alışmak, en uzun yolculuk
varış yok
dönüş yok
aynı yerde
yavaş yavaş kayboluş

Herkes kendi yarasını saklama derdinde
kanayan tarafı büyüttüm
içimde susturduğum ne varsa
başka bir dilde konuşuyor artık
anlamıyorum

Anlamak da istemiyorum
artık direnmedim
direnmek
yeniden başlamak demek

Ben başlamayı bıraktım
şimdi olduğum yerde
yavaşça siliniyorum
iz kalmıyor
hatırlayan yok

Ben içimde büyüttüğüm sessizliğin gürültüsüne yenildim
dışardan bakınca hayat
içerden bakınca bir enkaz
iz kalmıyor
hatırlayan yok

Ben

Ben ilk defa
gerçekten yokum
ilk defa, ilk defa
gerçekten yokum

Yokoldum
Yokoldum
Yokoldum