Üşüyorum güneşin kavuruşlarında
Yanıyorum kışın dondurucu ayazında
Sevdalandım umutsuzluk yokuşunda
Kaybettim seni günün aydınlığında
Sadece yıldızlar dost oldu bana
Gün yüzü görmeyen gecemin karanlığında
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta