İliştirilmiş Yazıyım Şiiri - Kasım Kobakçı

Devran kışa erişti, uçurum çok yaklaştı,
İsterken bitiş anı, yaşam sunar hevesi.
Sinemdeki sahra, alev olup da taştı,
Tek kere bak yüzüme, yokluğun mahvetti.
*
Görüşüm perdeli, yâr dışı tüm surete,
Lisanım lâl kesilir, yâdın yoksa dillerde.
Tek hakikat cemalin, alem benzer gurbete,
Kainat tanık buna, semada ve de yerde.
*
Bedeni yorgun ağaç, an be an yere çöker,
Verdiğin o mendil, yanaktan nemi alır.
Ölümle pazarlık güç, vakitsiz beli büker,
Yâr varmadan çatarsa, gönül hasretle kalır.
*
Fedadır yoluna ser, çehremden damlar keder,
Artık dön bulayım, yoksa tükensin hayal.
Seçilmediğin anlar, zevalle oldum heder,
Yolunda yoksa varlık, şu dem maziye sal.
*
Satırının yanına, iliştirilmiş yazıyım,
Sen ki ulu bir kitap, ben kenarda bir izim.
Anlaşılmaz manalar, hep eksiğim, azıyım,
Okunmazsam seninle, dinsin artık şu sızım.