portakal dilimliydi o anı
babam rakıda yaşıyordu
uzak yakın yoktu
griden çok lacivert soğukluydu
ayak tırnaklarım kan rengi
ılık gülüşüne banarak gözyaşlarımı...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta