YÜZÜNÜN NOTASI
Z' ye
Hayır bizimdir şimdi, şerri köpeğe bıraktık
Gerdanında bir ‘ben’in ismidir O
Sözcüklerin deryasında,
Penceremdeki dil
Babamın masallarıyla büyüdü avlumuz
En çok caddeye bakan pencerede ağlardım
Durmadan geçip gideneydi heves ettiğimiz
Meğer ne çok yağarmış yağmur
Ayırdığı kırk akından
Kırkıncı örüğünü örmüş
Ten ve şehvetin kıvrımlarından
Kırk yıldır sakladığı Geceye bırakmıştı
Kasıklarından ayak parmaklarına akıttığı nehri
Çekildim sınırlarıma –ölüm de bendim- kendi içimin suyu kadar.
Annem ne kadar koynunda bir gemi ile yüklendiyse de
Rengi hep tutuk bir maviydi
Sevgilim affet
Soyunmuş şarkıların terli bedenleri gibiydi
Dokundum, onca incinmiş çizgilerine
Sevgilim affet
Dudağım kuru, ellerim nasırlıydı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!