Belki de şehirler, insanların kalbi gibidir,
Caddeleri atan nabız, rüzgârı nefes…
Ve bazı şehirler, penceresiz duvarlar gibi,
Eksik hikâyeler bırakır ardında.
Bir pencere aç rüzgâra,
Belki eski bir hikâye taşır uzaklardan,
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta