Lale-i ebyad sanki
Görse ar eder mâi yel
Şeb’e tabii mâ’ilün ile’l-ihtifâ ruh
Sezer bunu yine, ruh’u asya
Ruhu hilal, rengi ezrak’ı çeşm
Hilali sükunetli, nazlı
Çeşmi, miskten bir nûr’u es’m.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta