Seni gördükten sonra, aklım gitti başımdan,
Kaybettim benliğimi, geçtim suyum, aşımdan.
Kapladın tüm ufkumu, mil çektin gözlerime,
Ruh verdin gül yüzünle, manasız sözlerime.
Uçuyor gök yüzünde, duramıyor yerinde,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta