Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
dizelerin bağlanışı duygunun akışından. işte şiirin güzelliği bu, alıyor ve götürüyor kaf dağlarından ötelere... ***10***
EVET NADİR DE OLSA BİRBİRİNİ ÇOK SEVEN İNSANLAR ARKA ARKAYA GÖÇÜP GİDİYORLAR. ÖZLEM ÖYLE KUVVETLİ Kİ YARADAN RAHMETİNİ ÇABUK GÖNDERİYOR DEMEK.
MÜKEMMEL BİR ŞİİRDİ. TAM PUANIMLA KUTLARIM .
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta