Bakmayın siz,
Acıları yazdığıma
Ben gülmeyi,
Herkesten iyi bilirim.
Kaybedince
Beni çok üzseler de,
Papatyaları severim.
Gülleri koklamak için,
Dikenlerinden tutarım.
Hem kim görmüş ki?
Gönül bir kere kırıldı mı,
Bir daha eskisi gibi olmuyor
Canın bir kere acıdı mı,
Artık her güneşe tutulmuyor
Her şeyi içine attın mı,
Aşığın gülüşüne bak
Sonra, şu hınzırın gülüşüne!
Birisi Güneş gibidir,
Herkese aynı gözle bakar.
Diğeri tatlı gülüşüyle,
Kendince kötü işleri tasarlar.
Hüzünlerimizin
Sevinçlerimizin
Rengini soranlara
Güllerle cevap ver
Kimi Aşklardan
Kimi dostluklardan
Mevsimler peşi sıra gider
Yazdan sonra kış gelmez.
Senin bu zamansız gidişine,
Nedense, akıl sır ermez!
Bazen aya yüzünü çevirse de,
Çok sevdiğimiz için mi,
Bizim güllerimiz ağlar?
Barış Manco'nun gülü,
Güldüğü için mi açar Gül Pembe?
Bizimde sevdiklerimiz,
Gönül bahçemden,
Gül koparacaksan,
Habersizce kopar,
Sana kızmayayım.
Dikenlere dikkat et,
Sana batmayayım.
Sabah sabah bir alem şu insanlar,
Göz kapaklarına oturmuş uykular.
Üstleri başları ütülü arabaları lüks,
Suratları boyalı ama gülmüyorlar.
Bir haleti ruhiye ile canavarlaşıp,
Benim bu gülüşlerim,
Yağmurun ardından,
Çıkan gökkuşağı gibi,
Islanması bana,
Seyretmesi size kalan.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!