İkna edilmeye çalışmıyorum.
İznim olmadı topraklarımın yakılmasına,
İzinsiz girdi girdabıyla bu koca sema.
Ben ortasında oturmuşken bir buğday tarlasının,
Ancak yüzüme tatlı bir esinti geliverdi.
İzinsiz oldu olanlar.
Oldu olacak olan, olduğu an.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta