Soguk ayazlar vurunca dünyayi
Her fisiltiya poyraz olan hayati kopmus dallar yapraklar
Alip kimsesizlige sürükleniyorken ocak külde yolcu bayirda cira…
… cira sürgünden sürgüne yetimhaneler elinde
Feri kendi kendine sönmüs bir kandilin
Üstüne yalnizlik cökmüs cigliklariyla basbasa kaldigi dörtduvarlar dibinden
Yükselen heybeler döküntüsü bozgun agsiz bahcesiz topraksiz…
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta