Geceyi ikiye böldüm bugün…
yarısı sigara dumanı,
yarısı sen.
Bir ara aynaya baktım,
gözlerim senden kalmış gibiydi.
İnsan sevdiğine benzer derler ya,
ben en çok yokluğuna benzedim.
Sokağın lambası titriyordu yine,
tıpkı sesin gibi uzaklardan.
Ben hâlâ seni geçmeyen bir şarkı gibi taşıyorum içimde.
Kimse bilmiyor…
bazı insanlar gitse bile
odada kokusu kalıyor.
Ve inan, gülüm…
ben senden sonra
kimseyi severken şiir olamadım.
Kayıt Tarihi : 29.05.2026 09:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!