İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
değerli ağbeyim ellerine saglık yine mükemmel bir eser.
'Teleferikle tırmandığı yücelerden bakar.
Kamaştırır gözlerini kefen beyazı.
İkisi de gör/e/mez.'
çok güzel bir şiir okuduğumda derinliklere gittim...
Yüreğinize sağlık, kaleminiz hiç susması dileklerimle...
Yeryüzü ak mantosunu giydiğinde,
Çıplak bedenler titremede.._harikulade! tebrikler ve sonbaharda gidiyor kisin nevresimleri yakinda serilir yeryüzüne...
üstadım
enfes bi rşiir bu
tebrik ediyorum
gönlünüz kar kadar aydınlık olsun
muhabbetlerimle
gece karanlık
gündüz aydınlık
oysa
gecelerden doğuyor gündüzler
gün_aydınlık
içinizdeki sevginin ışığıyla huzura doğru yolunuz açık ve aydınlık olsun inşallah..
Sevgim saygımla dost.
sabiş
tebrikler.. karada bakamayız güneşede....harika bir anlatım..
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta