İkinizin De! Şiiri - Fatih Erçel

Bu gece de seni aradım.

Bu gece de çalmadı telefonum.

Kaç sene oldu çalmayalı bilmiyorum, hiç saymadım.

Gezdiğimiz sokaklara baktım sonra.

O sokakta kim bilir kiminle el tutuşup yürümüşsündür.

Yürürken başını omuzuna koymuşsundur arada.

Hatta o da ben gibi elini tutmuştur belki.

Keşke hiç hayal gücüm olmasaydı.

Dolar da aldı başını gidiyor.

Bugünlerde altın fiyatlarında ciddi bir düşüş bekleniyor ama ben seni çok özledim.

Ruhumun azameti kalmadı artık.

Bir insanı beklemek ne kadar zormuş.

Ummak ne fena bir şeymiş.

Olmayacak duaya yalvar yakar amin demek ne kötüymüş bir tanem.

Senin varlığın uğruna çok büyük hatalar yaptım ben.

Annem bana darıldı, dostlarım darıldı, Rabbim darıldı.

Hiçbirine kendimi affettiremedim çünkü hiç vazgeçmedim.

Cumhurbaşkanı isterse işsizlik maaşlarını 6 aya kadar çıkarabilirmiş ama ben seni çok özledim.

Yoldan çıkmamak için büyük çabalar sarf ediyorum geceleri.

Gözlerimi bir görsen sanırsın uyuşturucu imalathanesi.

Eskisi kadar da konuşmuyorum öyle.

Hüzünler sessizleştiriyor galiba insanı.

Kendimi anlatıyorum bazen.

Sonra kendimi de anlamadığımı fark edip tekrar susuyorum.

Susmak ne zormuş bir tanem.

Müşteri hizmetlerine göre kredi taksitlerimi 3 ay ertelersem üzerine çokça faiz binecekmiş ama ben seni çok özledim.

Ben istedim ki biraz otoparkta sigara içip hayat üzerine düşünelim.

Sanki bir şeyleri düzeltebilecekmişiz gibi.

Veya elhamdülillah diyelim sofrasına oturduğumuz evin bir dahaki ay kira artışını düşünmeden.

Zaten beni sadece sen değil, beni modernizm öldürdü.

Doyumsuzluktan birbirlerini yemeye başlayan insanları izlemek öldürdü.

Kaosun içindeyken sus sus işareti yapan bu devlet öldürdü.

Beni uykusuzluk öldürdü bir tanem.

Gerçi ben kendimle olan savaşı bile kazanamadım.

Seninle aramdaki savaşta silahsızdım bile.

Sevdan beni beş çocuk okutan inşaat işçisine çevirdi.

Şimdi her nerede kiminleysen, belki sevdiğinleysen, ikinizin de anasını s.