ikindi yağmurlarını en çok ben severim
toprak kokusu karışınca işçilerin telaşına
ferahlamışken tarlasını allah’a emanet eden babanın yüreği
denizler artık hazırdır kıyıları daha sert okşamaya
banyodan yeni çıkan çocuklar
daha mahcubdur annelerine
ayakları çamura bulanmışsa
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta