Son kalalanlarını silkelerken dallarında zerdali
Saçılmış ay ışıklarından izler sürüp, seni orda bulduğum rüzgara sürgün bağlardın
İkincisiydi,
Ben bahar olup esende senin gül olup açtığın bağlara sesveren yankın
Sesime gelip bir halim gezgin hazan
İkincim sendin...
Gülaçan sinelerinde baharlığını koklayan
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta