Birazdan düşüp ölecekmiş gibi tutundum sana,
Başkaca nefesim yokmuş gibi soludum seni.
Ama sen, hiç ölmezmişim gibi savurdun beni.
Soluksuz da yaşanırmış gibi, kestin nefesimi...
İkimizde yanıldık sevgili, beden hasretten ölmüyormuş,
Mecbur kalınca, sensiz de yaşanıyormuş nefessiz de.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta