İkimizde gözlerimizi kaçırıyoruz birbirimizden
Yanlış bir şeylere dokunmuş çocuklar gibi
Duraksıyoruz gördüğümüzde birbirimizi
Dudaklarımızda anlamsız ifadeler
Yüzümüzde suçlu bir kızarıklık
Sesimizi duymaya bile korkuyoruz
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta