İkide bir gelme şu kalbime,
Yerini hâlâ biliyorsun diye mi?
Her gelişinde bir şey yıkılıyor içimde,
Toz kalkıyor hatıraların üstünden.
Rüzgârınla savruluyor sessizliğim,
Bir fotoğrafın kenarında kalmış gülüşün,
Solgun bir yaprak gibi hatırlatıyor seni,
Sonbaharın tenine düşen son ışık misali.
Ne olur, dönme artık o yollardan,
Ayak izlerinle dolu kaldı geçmiş.
Her adımın yankısı içimde çınlıyor hâlâ,
Sanki zaman, seninle yürümeyi unutamamış.
Ben alıştım sessizliğe,
Yokluğunu saran bu gri sabahlara.
Ama sen.
Sen hâlâ, ikide bir düşüyorsun kalbime,
Bir yıldız gibi.
Kayıt Tarihi : 27.12.2025 22:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!