Büklüm büklüm olup da
Kıvranan kadınlar,
Salamadılar saçlarını
Savurup rüzgâra…
Mosmor gözler gülemedi,
Gözyaşıyla yundu aydın olası günler…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi
begeniyle okudum
şiirinizden dolayı sizi tebrik ederim.saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta