İki yabancı gibiyiz aynı evde seninle yaşanmışlıkların bittiği
Sevdanın kızıl çiçeği sanki kuruyan gözyaşlarım ağlamıyor
Uzak güneşim oldun ısıtmayan sönmüş volkan kraterleri gibi
Evimdeki yabancı oldun yıldızsız gökyüzü karanlığı yüreğim
Umut fısıltıları yok oldu sessiz kalpler ülkesinde sis bulutları
Gece mavisi elbisen kızıl saçların silinecekler hülyalarımdan
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta