1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Biz iki kişiydik
Bir erkek bir dişi
Sevgi bolluğunda vurduk
Hançerimizi yoksulluğun kalbine
Güneşimizi engellediler
Çuldan çaputtan elbisemiz
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




İnsan hayatında ki yaşamın anlamı derin duygularını mesajlayan kalbi acındırıcı ve
öğreticiliği sağlıklayan ilhamınızın şiirini tebrik eder,esenlikler dilerim.Erdoğan Vural
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta