İki İnsan İki Gönül Şiiri - Kenan Gezici

Tanımadığım insanlar geçiyor.
Üstlerinde ikimizin gökyüzü.
Hınca hınç karabalık var.
Altlarında bizim olan yer yüzü.
Bazıları birbirini bizim gibi seviyor.
Geceleri, gül kokanlar var içlerinde.
Gururla tutarlar birbirlerini ellerini.
Yıllara inat hep var içlerinde,
Duru berrak aşkları.
Gelir mi sanmam, akıllarına.
Bırakı verip gitmek birbirlerini.
Tereddüt, şüphe yok etraflarında.
Yarım kalmaz hiç gülüşleri.
Bir damladan, bir nehir.
Mesafesi olmaz gönüllerinin.
İki nehir gibi buluştular mı,
Sükûnet içlerinde deniz bazen.
Baktılar mı birlikte gökyüzüne.
İçleri dolar maviliklerle.

Kenan Gezici 18/03/2026