İki insan düşün...
O kadar uyumlular ki birbirlerine dair; Belki açıklaması bile yok kelimelerle.
Baştan başa aynı huylarla çevrelenmiş ve aynı hoşgörü miktarına sahip iki insan.
Sözlerin bile fazlalık olarak görüldüğü,
Ve sadece gözlerin herşeyi anlatabilmeye kafi olduğu bir yaşam..
Ve o yaşamı Mevla'nın (c.c) bahşettiği her farklı günde;
Aynı mutlulukla ardında bırakan iki insan..
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta