Bir esimlik rüzgar bile dokunmadı tenime.
İhtiyar!
Paslı tren raylarında bırakmışım ben nedensiz susuşlarımı.
Hem gitmiş artık benden gidecek olan çoktan,
Hayret ki;
Ben bile duymamışım ruhumun çığlıklarını.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta