İki Elin Aşkı
Bir gülüşünde başladı sessiz bir kıpırtı.
Uzun zamandır kapalı duran bir odanın penceresi aralanmış gibi
İçeriye tanıdık bir sıcaklık doldu.
İçimde yıllardır gölgede kalan bir yer
Sesinin yumuşaklığıyla kendine geniş bir alan buldu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta