İki Beden Tek Yürek Şiiri - Deniz Gece M ...

Bazen bir söz,
Bazen bir göz,
Bazen de samimi bir yürek,
Geceye düşer;
Ve sen sadece izlersin,
Hayatın karşına koyduğu o mükemmel tabloyu.

Bazen bir şiir alır götürür seni;
Bazen bir ses,
Bazen de sıcacık bir nefes.
Seninle yollarımızın kesişmesi de böyle oldu.
Gece, hüzün ve ben derken sen geldin;
Dagıldı gecenin kara bulutları,
Çoğaldıkça gecede huzur renklenmeye başladı.
Sen o gecenin içindeki ay gibi parladın;

Sesin sıcacık bir davet,
Duruşun fırtınanın çığlığı oldu.
O geceden sonra kulaklarım sesini,
Yüreğim sohbetini özledi;
Dost deyince kanayan avuç içlerime inat.
Gecenin omzuna yaslayıp
Hiç okşanmayan başımızı
Huzurun dibine kaşık çaldık.
Zaman ağır aksak yürürken;
İki yalnızlığın arasında
Bir sessizlik büyüdü.
Konuşmadan anlaşmanın
En derin hâliydi bu.
Sen güldün, gece utandı karanlığından;
Sen ağladın, kırıldı umut dallarım.
Sen konuştukça boş kalabalıklar
Akıllı yalnızlıklara dönüştü;
İçimizdeki kalabalık dağıldı.

Öğrendik;
Her güzel şey bir anda olmaz,
Ama bazı anlar
Bir ömre değer.
O yüzden
Sesin her düştüğünde geceye
Kulaklarım kilitlemedi kapıyı;
“Hoş geldin.” dedi.
Ve ben
Hâlâ izliyorum
Hayatın önüme koyduğu
O eksik ama gerçek tabloyu;
Bu kez
İki beden, tek yürekle…
09.01.2026 02:01