iki ağaç olalım, yan yana duralım
yapraklarımızın rengi benzemesin
ama birbirlerini sevmesini bilsin
bir çocuk geçsin tam önümüzden
dudağında annesinden kalma bir türkü
gözlerinde o günlerin ağır hüznü.
çocuğa, dallarımızda salıncak kuralım.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




iki ağaç olalım, gölgelerimiz karışsın.
yoncalar açsın köklerimizin üstünde
ama hepsinin dört yaprağı olsun.
kırılmış umutlara perçin gibi yapışsın
her sabah taze bir dünya sanki
güneşlerin aydınlığı üstümüze dolsun.
ve her günümüzün adı yarın konsun.
yüreğin dert göermesin dost ...................mükemmel bir şiir olmuş
abdullah oral
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta