yaklaştım hatır sordum eli bastonlu bir ihtiyara
dedim; ne var ne yok?
dedi; aynen öyle delikanlı ne var ne de yok
sordu; sende neler var diye
dedim; sorma ihtiyar
bugün hiç olmadığı kadar yok…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta